Mijn Meesterstuk Af en toe schrijf ik hier wat over mijn ervaringen en inzichten.... Real Healing 24 april 2011 Sometimes it happens in just a few seconds... There is a meeting with a person you don't know at all You haven't even seen him before Something is happening in the space between you and the other person That person realy sees you, is seeing you for what you realy are You know, you feel... You feel seen till the core of your being All your pain but also all your glory The greatness that you are It brings you right in the centre of your heart, in the centre of the Universe And in a split second you can also feel that it isn't the other person It is all happing in the same time You are doing it yourself You and the other person are the same....One There is no other person, there is only you and at the same time there is no you You are everything and you are nothing In that few moments real Healing is taking place It comes when it is most needed and wanted When you are open for the occasion, allowing it After the moment you both go your own way This is a great gift of God We sometimes think that God has left us These moments are also a reminder That God is always there That you are on the right path That you realy can trust And surrender to Life You know that you're being cared for Home..... THANK YOU   Longing to go Home 24 april 2011 There is nothing to accept, nothing to do. It has only to be seen, realy felt. Stripped from al the lables, names and stories that created it. And finaly there at the centre I found out… There is only one thing that is driving us, what makes all the stories, all the suffering, wars, fighting, hate, misunderstandings and the even the duality. Everything is traced back to only one feeling.... Our deep longing to go home. The one feeling that lies beneath all the other feelings. Sometimes when this is realy felt my hart opens and there is glory, bliss, Oneness. It brings me to a place where there is nothing. No concepts, no body, no person, no mind, no words Just a big being and a love that goes beyond everything. But sometimes it also brings the feeling of being stuck. The seeing that we can't go anywhere, we can't do anything. 'Everything' we do creates suffering at the end. Even our enjoying of things or wanting to enjoy is a layer of the union. A kind of hiding for the longing to go home. And you can’t blame anybody for our suffering, Because they are driven by the one same feeling. Blaming others for that means blaming yourself and comes from a lower consciousness. Realy feeling that makes me very silent and also brings me in the heart. And it also makes me grateful. Grateful for my relationships…. The beautiful people God has placed on my path. In those relationships and all the joy and sometimes pain that comes with it lies the big opportunity of growing and getting healed. Growing to the point where I am now and getting the opportunity to grow beyond. Getting a higher consciousness, making it more solid and being healed. Processing again and again. Growing and healing until I finaly get Home..   Blame 6 februari 2011 There can't be blame.... Here on earth are only aspects of God that wants to experience Itself We are all pieces of God, of The Creator We are the same energy, the same Consciousness So when you blame others you blame yourself A conflict with other people is a conflict with yourself Blame is an energy that belongs to the unconscious self A lower frequency See the blame, experience it and let go And don't blame yourself for the blame See that game... the viscious circle...it looks a bit like an addiction... Holding on to the blame keeps you in the lower frequency Step out, wake up! When you realise that you are an aspect of The Creator You step into your new reality and the blame dissolves It cannot excist there   One 22 januari 2011 There are 'always' two and we have both. Until they can fully merge. Then both can exist, they meet in the middle. Then we are whole, healed. Then there is Oneness with ourselves. And from the Oneness with the Self I flow into the Oneness with the whole, with God   The world is a projection of your consciousness 7 mei 2010 Soms heb je een bepaalde 'waarheid' al 1000 keer gehoord... Maar op 1 bepaald moment hoor je het voor de 1001e keer en op dat ene speciale moment, op het moment dat je het het meest nodig hebt, valt het diep in je systeem en direct daarna gaat je hart wagenwijd open en het vervult je met diepe dankbaarheid. Het brengt je bij Jezelf. Je kunt voelen/ervaren dat het waarheid is. Voor mij was dat vandaag "The world is a projection of your conciousness". Het liet alles wat er de afgelopen week aan de hand was op z'n plek vallen. In 1 oogopslag.... in 1 bang .... alles is goed. Wat een fantastisch gevoel! Dank je wel Deepak. Dank je wel GOD Ervaring van Bewustzijn 27 maart 2010 Terwijl ik hier zo zit, en alles wat voorbij komt aan uitwisselingen van mijn vorige blog door me heen laat gaan gebeurde er ineens iets. Er viel ineens een kristal helder weten binnen en tegelijkertijd kon ik het ook heel even ervaren... Zelfs dat wat ik gister probeerde te beschrijven wat ik ben, die diepe stilte, dat waarin alles zich afspeelt, het Bewustzijn... Het is niet wat ik ben.... Dat is ook iets wat ik kan ervaren.... Er is meer... Het gaat nog veel dieper, nog verder.... Ik ben niet meer dan .... Een ervaring in bewustzijn? Zijn dat de goede woorden?? Beter past volgens mij gewoon.... Niets... of Alles... Ik kon het heel even voelen... Maar viel er meteen weer uit. Mijn gehechtheid aan het leven, alles wat ik dacht te zijn, mijn identificaties met van alles en nog wat, alles wat ik nog wil, waar ik om bid, concepten... Ik schrok en kwam bij de pijn daarvan... Diep... Maar ook dit is een ervaring... Hoewel het wel een heftige is. Alles is even in de war. Een mind die hard om hulp roept en het allemaal niet meer weet. Niets om me nu nog aan vast te houden... Wat nu... Ervaren en accepteren... probeer ik geruststellend tegen mezelf te zeggen... en gewoon door ademen.   Mind 26 maart 2010 Soms vraag ik me af of het inderdaad de bedoeling is dat we met z'n allen naar de allerhoogste staat gaan, of constant in bliss zijn. Natuurlijk er moet een hoop innerlijk werk gedaan worden, de mens 'moet' (lees: ik wil) veranderen zodat we anders met onszelf, elkaar en de aarde omgaan. Evolueren naar een hoger niveau. Maar als iedereen continue in bliss is.... Wat moeten we dan nog hier? Is het niet 1 stapje te ver? En ook bliss is een ervaring. Een bepaalde staat. Het is iets wat je waar kunt nemen. Dus niet wat wij zijn. Een hele tegenstelling met de Nederlandse vertaling van de mantra Sat Chit Ananda Parabrahma: Ik ben Bestaan, Bewustzijn, Gelukzaligheid. Dus hier raak ik los van wat Bhagavan zegt. Hoewel ik wel voel dat hij het goed bedoelt, maar dat alleen de woorden in de weg zitten. Woorden zijn altijd vanuit een referentie-kader. Ook die van Bhagavan of bijvoorbeeld die van Jezus. Als ik ga (voor zover je dat zo kan zeggen) naar wie/wat ik echt ben, dan kom ik altijd uit bij een enorme stilte. Het woont in m'n Hart, en dan nog dieper naar binnen. Een plek waar geen woorden meer zijn. Alleen een Zijn. Een Zijn waarin alles gebeurt, het leven zich afspeelt. Er zijn ook eigenlijk helemaal geen woorden voor om het te beschrijven. Ieder woord wat je er aan geeft, rukt het uit z'n verband. Ik mis vast ergens een clue. Rare kronkels maakt die mind af en toe. Weerstand..... ???? Hmmm ik geloof van niet. Ik wil graag.... Er is een immens verlangen.... Ook een diep verlangen om op dat niveau contact te hebben met anderen, te delen. Verlangen naar Eenheid! Maar dit systeem, de mind en het ego, zitten nog in de weg.   Om Sat Chit Ananda Parabrahma... 21 maart 2010 Vandaag heb ik heel de dag Oneness Blessings gegeven op de Onkruid beurs. Ik ben diep onder de indruk. De kracht van de Blessings is enorm toegenomen. Realy mind blowing! Mijn lichaam moet er nog een beetje aan wennen. Afgelopen zaterdag is er weer "meer ruimte" gemaakt (dacht op een gegeven moment zelfs dat ik het aan mijn hart had) en een flinke bezem door heen gehaald. Grappig om te kunnen zien dat de mind zich toch altijd even extra moet laten gelden. Ik voel me intens dankbaar.   Vruchten plukken 10 maart 2010 Vorige week was er een omslagpunt voor me. Na maanden hard werken, soms heel frustrerend en geen vooruitgang zien en zelfs tot in de diepste donkere diepte in mezelf geweest te zijn, heb ik nu het gevoel dat ik eindelijk de vruchten mag plukken. Ik voel steeds meer contact met mijn onderste 2 chakra's. Kan soms zelfs de vloeibaarheid van het 2e chakra voelen. Ben vol verbazing af en toe wat er allemaal in die hara van mij 'leeft'. En steeds vaker in het Hoger Bewustzijn, merk ik nu dat er eigenlijk altijd antwoord en doorzicht is. Confronterend soms, dat wel. Verstoppertje spelen kan niet meer. Maar het leven wordt steeds mooier en leuker! DANK JE WEL ONENESS!!!   Oneness 21 januari 2010 Vandaag weer heerlijk langs het Veerse Meer gebanjerd. En vandaag net zoals tien dagen geleden een geweldige ervaring.... Het was er zo ontzettend rustig, zo stil dat zelfs de hertjes zich uit het bos waagden. De stilte was bijna zichtbaar. Het water was letterlijk en figuurlijk rimpelloos. En ik kon me helemaal overgeven aan het moment. Zo lekker ontspannen dat ik contact kon maken met de diepe stilte achter de geluiden, de stilte die het geluid draagt, de ruimte waarin alles gebeurt, waarin het leven zich ontvouwt. Dat stuk waar we 1 zijn. Iedere keer weer een geweldige ervaring.... op dat moment weet ik niet of die ruimte nu in mij of buiten me is. En dat maakt ook niet uit. Dat was wel het laatste waar ik me druk over maakte op dat moment. Er waren niet eens echt gedachten, in die zin dat ze er wel waren maar ik haakte niet aan. Er was op dat moment alleen maar zijn..... Alles valt samen.... Alles is 1....    Overgave 17 december 2009 Er is iets opengebroken, een nieuwe deur opengegaan De ervaring dieper Meer verbonden met het Hoger Zelf, meer Bewustzijn Ik ben op een punt waar ik een keuze 'moet' maken Ik sta op de rand Durf ik alles los te laten en te vallen? Hoe gehecht ben ik aan mijn drama en mijn pijn? Ik merk dat daar niet zo veel overblijft. Het smelt weg. Allemaal ego, niet van/met God God is alleen daar waar waarheid is. Alleen 1 klein stukje heel diep verdriet blijft over en dat is 'echt'. De rest waren er om heen gesponnen verhalen, gedurende mijn hele leven opgebouwd Overgave en vertrouwen dat er voor me gezorgd wordt, maakt dat ik me sterk voel Het is een kracht die ik voorheen niet kende Durf ik vanuit die kracht alles los te laten en zonder mijn pijn en drama en zonder houvast van alles wat ik ken in het leven te staan? Durf ik te laten komen wat zich aandient en dat werkelijk te ervaren. Durf ik nu de sprong te wagen? Durf ik me over te geven? Durf ik wel met God te zijn?   Heel dicht bij jezelf zijn 9 december 2009 De woorden "heel dicht bij jezelf zijn" kregen afgelopen weekend tijdens de intitatie eindelijk betekenis en inhoud doordat ik het werkelijk kon ervaren. Daar waar ik woon Ik kwam er dichter bij dan ooit Mezelf gevonden De plek van waaruit ik het leven kan leven Ervaren De plek van waaruit ik wil zijn en wil delen Mijn allerdiepste verlangen... Een beetje oefenen nog Wat hulp af en toe misschien Om me de weg te wijzen Als ik weer eens verdwaal   Oneness in mezelf 19 november 2009 Ik heb veel delen in mijzelf. Allemaal ik. Sommige stukken hebben healing nodig, andere delen hebben de kwaliteit om te healen of de stukken die healing nodig hebben te dragen of veiligheid te bieden, ook al lijken ze in het eerste opzicht slecht te zijn. Sommige delen zijn fijn om te ervaren, andere weer wat minder maar ze zijn allemaal nodig om mij mij te maken. Alle delen samen ben ik. Ik voel een grote dankbaarheid naar alle delen. Nu bijna zes jaar geleden schreef ik hier een klein gedichtje over. Vandaag kreeg het nog meer, een nog diepere betekenis voor me. In deze tijd van overgang verscheen een flonkerend Licht dat onverstoord mijn hart verlicht De vlam van Goddelijk Liefde brandt in mijn hart dat in hunkering naar Eenheid volhardt Ieder 'duister' deel van mij wordt liefdevol naar dit Licht gebracht Soms is dit verrassend pijnlijk maar soms ook heel zacht Zo nu en dan heb ik even weerstand en af en toe ook intens verdriet Schijnbaar hopeloos verloren voel ik de Goddelijke Liefde niet Alleen door acceptatie en in volledige overgave kan ik dan verder gaan Zodat ik uiteindelijk met al mijn delen in het Goddelijke Licht mag staan